Sait Faik Abasıyanık’ın Hikayelerinde Kültürel Yozlaşma

Sait Fait Abasıyanık, birçok hikayesinde şehir kültürünün yozlaşmasından duyduğu rahatsızlığı belirtmiştir. Örneğin Şehri Unutan Adam hikayesinde anlatıcı insanlarla her hangi bir şekilde ilişki kurabilmek amacıyla sokağa çıkmıştır. Ama insanlara her yaklaşmaya çalıştığında rasyonelliğin soğukluğuyla karşılanmıştır. Yaklaştığı insanlardan tek beklentisi biraz merhamet olan anlatıcı hayal kırıklığıyla otel odasına dönmüştür. İnsanlara merhamet etmeyi emreden bir dinin mensupları olan bu insanlar şimdi acımasızlıkla doludurlar. Yine Şahmerdan hikayesinde bu sefer kurulu sistemin acımasızlığına vurgu yapmıştır. Şahmerdan da toplumun özünden çıkan bir şey olmayıp ithal bir sistemi temsil etmektedir. Birçok hikayesinde ise eğitimsiz halka ve çocuklara karşı duyduğu muhabbeti ifade etmiştir. Öyle ki bunların samimiyetlerine inanmakta ve yanlarında rasyonelliğin verdiği ürpermeden güvende olduğunu bilmektedir. Bunlara yabancı bir kültür dayatılmadığından yozlaşmamışlar ve özleri bozulmamıştır. Yazar içinde bulunduğu kültürel yapının insanları özlerinden uzaklaştırdığı ve eğitim aracılığıyla mekanikleştirdiği kanaatindedir.